SAMOWYSTARCZALNOŚĆ

O znaczeniu i pozycji miasta przestaje decydować jarmark, niektóre miasta nawet zamykają swe rogatki przed chłop­skimi wozami. Miasto staje się samowystarczalne rozrywając swój związek z otaczającą je szerszą przestrzenią społeczną. Odwraca się do tej przestrzeni tyłem, albo podbija ją anektując na swój użytek. Wiek XIX można nazwać stuleciem urbanizacyjnej eksplozji w Europie w 1404- roku, w najbardziej.zurbanizowanym kraju – Wiel­kiej Brytanii – było tylko jedno miasto liczące powyżej 100 tys. mieszkańców i tym miastem był oczywiście Londyn. Istotne jest także, iż mieszkańcy Londynu stanowili 4,7 proc. ogółu mieszkań­ców Zjednoczonego Królestwa. Był to najwyższy na świecie wskaź­nik urbanizacji. Pół wieku później, w 1851 roku już dwanaście bry­tyjskich miast liczyło ponad 100 tys. mieszkańców i stanowili oni 17,1 proc. ogółu ludności, w 1901 roku w 35 dużych aglomeracjach zamieszkuje już 25,9 proc. wszystkich Brytyjczyków. Dane te obrazujątempo urbanizacji w XIX stuleciu.

Napisz odpowiedź