OSOBISTA PRZESTRZEŃ

Zwracaliśmy uwagę, że w kulturze ludowej duchy zawsze straszyły poza obszarem zabudowań gospodarskich i pól uprawnych. Terenem ich złowieszczej obecności nigdy nie było miejsce; była nim przestrzeń – nieznana, nie oswojona pracą i stałą obecnością domowników.Ale pozbawione przestrzeni miejsce, staje się ową Baldwinową klatką, w której człowiek się dusi. Brak mu powietrza. I znów — nie­koniecznie w znaczeniu dosłownym. Człowiek musi mieć swoją osobistą przestrzeń (personal space) aby czuć się osobą. Nadmierne stłoczenie odbiera charakter personalistyczny każdej wspólnocie, także rodzinnej. Ściśnięci w tłumie stajemy się cząstką, atomem ma­sy społecznej.Ta osobista przestrzeń może być różnie odczuwana przez poszcze­gólnych ludzi. Zdarza się że ktoś, rozmawiając z nami, zbliża swą twarz niemal dotykając naszej. Nie jest to przyjemne i powoduje odru­chowe cofnięcie się.

Napisz odpowiedź