ŁAD SPOŁECZNY

Wcześniej dowodziliśmy, że ład społeczny oparty na wspólno­tach miał architekturę koncentryczną. W świecie, w którym taki ład dominuje, muszą istnieć miejsca centralne – są nimi miasta. Ale to, co napisaliśmy, odnosi się do dawnych miast, tych, które rozwijały się ewolucyjnie, powoli i stopniowo w ścisłym związku z przemia­nami zachodzącymi nie tylko w społeczności jego mieszkańców, ale w szerszym kręgu społeczno-przestrzennym, tym, dla którego miasto było miejscem centralnym. Już XVIII, a radykalnie XIX wiek rozrywa ten związek między miastem a jego przestrzenno-społecznym otoczeniem. Przede wszystkim rozerwany zostaje związek między miastem a otaczają­cymi je osadami wiejskimi w efekcie pojawienia się przemysłu, któ­ry staje się nowym, potężnym czynnikiem miastotwórczym. Wsie, które przedtem dostarczały miastu racji jego istnienia, teraz przestają mu być potrzebne.

Napisz odpowiedź