CENIENIE CZASU

W Polsce i innych krajach przechodzących od państwowej gospodarki planowej do gospodarki rynkowej, zmiany ustrojowe odbijały się także na zmianie stosunku ludzi do czasu. Z jednej strony – co oczywiste – czas stał się warto­ścią w niektórych grupach społecznych szczególnie cenioną. Mak­symalnie wykorzystać czas to znaczy nie dać się ubiec konkurencji, być od konkurentów lepszym, szybszym, ale to znaczy także być przygotowanym na wykorzystanie szansy, która drugi raz może się nie pojawić. Prawdopodobnie zawsze byli ludzie skłonni wysoko cenić sobie czas (najczęściej mówi się o nich, że są zorganizowani i pracowici) i tacy, którzy ważą go sobie lekce i którym czas przecieka przez pal­ce (najczęściej uważani za leniwych). Z reguły jednak nie zdajemy sobie sprawy jak silnie sprzężone bywają ze sobą – stosunek do cza­su i stosunek do świata, innych ludzi i samego siebie.

Napisz odpowiedź